Mieczysław Jaskierski

Mieczysław Stanisław Jaskierski, urodzony 17 grudnia 1950 roku w Nowym Targu, to postać wyjątkowa w świecie polskiego hokeja na lodzie. Jako utalentowany hokeista, stał się nie tylko uznawanym zawodnikiem, ale również olimpijczykiem, czego najlepszym dowodem jest jego udział w Igrzyskach Zimowych w 1976 roku w Innsbrucku.

W swojej karierze, Jaskierski był związany głównie z drużyną Podhala Nowy Targ, gdzie od 1965 do 1971 oraz w latach 1974-1982 zyskał reputację doskonałego napastnika. Od 1972 do 1974 reprezentował stolicę, grając w Legii Warszawa. Po przerwie w karierze, wyjechał do Austrii, by grać w Zell am See przez trzy sezony.

Przez swoją karierę z Podhalem zdobył imponujące osiem tytułów mistrza Polski oraz trzy wicemistrzostwa. W 480 meczach ligowych zdobył 309 bramek, co czyni go jednym z najlepszych strzelców w historii zespołu. Wraz z Stefanem Chowańcem i Walentym Ziętarą stworzył jedną z najskuteczniejszych formacji ofensywnych, która pozostaje w pamięci kibiców.

W szczególności w sezonach 1975 i 1978, Mieczysław Jaskierski dwukrotnie zdobył tytuł najlepszego strzelca drużyny, osiągając odpowiednio 36 goli i 28 goli. Niestety, jego kariera nie była wolna od kontrowersji. W 1972 roku, decyzją WKS Legia i PZHL, został zawieszony za niegodne czyny sportowe, co wpłynęło na jego dalszy rozwój jako sportowca, podobnie jak i innych kolegów z drużyny, w tym Bogdana Migacza oraz Andrzeja Słowakiewicza.

Na arenie międzynarodowej, Jaskierski reprezentował Polskę od 1969 do 1981 roku, rozgrywając 137 spotkań i strzelając 59 bramek. Na Mistrzostwach Świata w Katowicach 1976 osiągnął szczyt swoich możliwości, zdobywając 9 punktów dzięki 5 bramkom i 4 asystom, co uczyniło go najskuteczniejszym zawodnikiem polskiego zespołu. Po zakończeniu kariery sportowej, Mieczysław Jaskierski przeszedł na ścieżkę trenerską, kontynuując swoją pasję do hokeja.