Julian Karol Nowotny

Julian Karol Nowotny, urodzony 20 lutego 1876 roku w Nowym Targu, zmarł 6 grudnia 1953 roku w Krakowie, był wybitnym prawnikiem oraz profesorem. Swoją karierę akademicką związał zarówno z Uniwersytetem Jana Kazimierza we Lwowie, jak i Uniwersytetem Jagiellońskim.

W celu uzyskania umiejętności prawniczych, Julian uzyskał stopień doktora praw i pełnił funkcję adwokata. Jako profesor na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza, kontynuował swoją edukacyjną misję, wykładając prawo karne oraz historię filozofii prawa. Był członkiem Towarzystwa Naukowego we Lwowie, a także aktywnie uczestniczył w pracach Wydziału Karnego Komisji Kodyfikacyjnej II RP.

Po zakończeniu II wojny światowej, Julian Karol Nowotny pracował jako wykładowca na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie w tytule docenta prowadził wykłady z zakresu prawa skarbowego oraz ustawodawstwa leśnego na Wydziale Rolnym, a także doktryn politycznych na Wydziale Prawa.

Julian urodził się w rodzinie o silnych tradycjach prawniczych; jego ojciec, Bogumił Fryderyk Nowotny (1835-1904), był radcą wyższego sądu krajowego, natomiast jego matka, Zofia Nowotny (1839-1924), z domu Loegler, również miała wpływ na jego rozwój. W rodzinie Julian miał czterech braci: Kazimierza Nowotny (1863-1924), który podążył za ścieżką adwokacką, Adama Nowotny-Lachowicki-Czechowicz (1865-1936), generała majora cesarskiej i królewskiej Armii oraz generała dywizji Wojska Polskiego, Bogumiła Nowotny (1871-1960), pierwszego dowódcę polskiej marynarki wojennej, oraz Franciszka Juliusza Nowotny (1872-1924), lekarza otolaryngologa. Jego jedyną siostrą była Adolfiną Piela (1868-1968).

Julian Karol Nowotny zawarł związek małżeński w 1902 roku z Janiną z d. Vimpeller. Po swojej śmierci został pochowany w rodzinnej krypcie, znajdującej się na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kwaterze Z, płn.